THE IDEA OF A PROJECT

Sunny heeft Francijn gebeld om haar op de hoogte te brengen van tante Meiti... Tijdens dit gesprek vertelde francijn dat je op televisie was! een documentaire over indo-rock waar jij ook vernoemd werd. Dit herinnerde mij aan het idee dat ik op een dag met je besprak. Jouw verhaal is voor mij als een boek met never-ending stories waaruit jij voorlas en ik kon blijven luisteren. Soms herhaalde je bepaalde gebeurtenissen, dat was allemaal ok want die herhalingen zijn niet voor niks geweest. Hierdoor zijn bepaalde verhalen gelukkig goed blijven hangen. Dit samenzijn, jij in je stoel...vertellen en ik luisteren ...bracht me op het idee om een soort video-portret van je te maken. Zoals je weet, sinds ik rolf ken ben ik een beetje video-obsessed, hihih en vooral het editen vind ik leuk. Just for fun. Voor jou ... voor mij... voor alle kids. Op een dag besloot ik het idee met je te delen en ik was zo blij dat je het ook een leuk idee vond. Even dacht ik namelijk dat je zou zeggen: mtjeh... maar nee.... je vond het ook leuk! Ik zag het al helemaal voor me...gezellig kletsen als altijd alleen noemen we het nu een interview voor een gezamelijk projekt. Zoveel mooie en grappige verhalen, jouw levensverhaal. Onze gesprekken gingen gewoon door, maar iets hield me tegen om het projekt daadwerkelijk te beginnen... terwijl jij vertelt, luister ik ...maar ik zette de camera niet op record...of ik nam de camera vaak niet eens meer mee...... rare gevoelens.... Voor-gevoelens waar ik niet naar wilde luisteren. Het voelde voor mij opeens alsof ik een afscheids-document ging maken en dat wilde ik niet. Allerlei omstandigheden vormden opeens een excuus voor mij om het uit te stellen. Ik had het er steeds minder over met je , maar als ik bij je was en je aan het vertellen was, begonnen de ideeen weer te borrelen en werd ik van binnen heel enthousiast.... Vaak liet ik het hierbij maar soms heel af en toe, checkte ik even of jij je ons idee nog herinnerde .... en of je er nog zin in had.....en dan antwoordde je: 'ja hoor...is goed paz... ' Nu besef ik eigenlijk dat jij gewoon allang begonnen was met ons projektje. Jij was er klaar voor, alleen ik nog niet....

Berichtje van Dave

Hallo Pap,

Ik zag vanmorgen dit berichtje van Dave... ik zag tante meiti voor me en hoorde haar stem.... zo kort na elkaar, eerst jij...paar weken later tante sien....paar maanden later tante meiti... Het voelt vreemd maar het idee dat jullie nu saampies zijn verzacht alles. Ik voel mee met haar kinderen en kleinkinderen .... en oom eli, je jongste broertje in Indonesie... Mama vertelde nog over tante meiti die ze deze zomer heeft opgezocht in Indonesie. Jullie waren met z'n zessen. Twee heb ik nooit gekend. Eddie was na de oorlog vermist en nog een zusje overleed ook in die tijd. Hoe heet ze ook alweer? Je vader overleefde de oorlog maar overleed aan iets anders en je moeder overleed rond mijn geboorte. Je hebt het me allemaal verteld en toch is het een vaag gebied.... ik denk aan je, liefs Paz

online-gesprekken

Bom Dia,
Het is allemaal nog een beetje wennen.... Gister even met Sunny op msn gesproken over onze online-gesprekken met jou. We moeten nog even uitzoeken hoe het allemaal werkt om met z'n allen op dezelfde plek te communiceren. Tot die tijd ga ik maar gewoon aan de gang.

an invitation to...

hey pap,
Ik heb net sunny, chimène en dave uitgenodigd. Dus dan weet je dat. Van cliff heb ik geen email-adres. Maar ik weet zeker dat cliff via zijn muziek contact met je heeft, hihi. Ik loop al zolang met de gedachten je te schrijven... ben veel te lang bezig geweest met het zoeken naar een vorm. Eerst dacht ik om alleen via muziek te communiceren. Jou kennende... muziek is altijd ons medium, maar ik denk dat ik er gewoon een ratjetoe van maak. Alles wat bij me opkomt, beeld, geluid, woorden, alles door elkaar...you know me...Het begin is in ieder geval gemaakt. We zien wel....
Liefs Paz